Deel 3 van 6 in de serie Hoe werkt de handel in ERE's. Deel 2 ging over de kopers. Nu de verkopers, en waarom jij daar niet in je eentje bij kunt.

Aan de vraagkant staan bedrijven met een verplichting. Aan de aanbodkant staat iedereen die aantoonbaar CO₂ heeft bespaard én bij de NEa is ingeschreven als inboekdienstverlener. Dat register telt op dit moment enkele tientallen partijen.

De drie soorten verkopers

Aggregators van laadsessies. Partijen zoals Joulo bundelen duizenden thuislaad-aansluitingen tot één verhandelbaar volume. Dit is de bron van de LRE-E-tickets, het elektrische wegvervoer.

Biobrandstof-producenten. Productiefaciliteiten voor advanced biobrandstoffen (Annex IX-A), gebruikte oliën (Annex IX-B), conventionele biobrandstoffen en overige residuen. Zij leveren de LRE-A-, LRE-IXB-, LRE-C- en LRE-O-tickets.

Maritieme en binnenvaart-operators. Reders en bunkeraars die in hun eigen vloot of voor klanten emissiereductie realiseren via biobrandstoffen, methanol of vloeibaar biogas. Zij leveren de ZRE- en BRE-tickets.

Waarom jij niet zelf kunt verkopen

Hier zit de kern van het hele verhaal, en de reden dat aggregators bestaan.

Een gemiddelde EV-rijder produceert ongeveer 700 kg CO₂-equivalent per jaar aan emissiereductie. Klinkt als een nette hoeveelheid. Maar de minimum-lotmaat in de markt ligt rond één miljoen kg. Jouw jaarvolume is dus ongeveer een veertienhonderdste van één verhandelbare partij.

En er is een wettelijke drempel bovenop. Wil je je rechtstreeks bij de NEa inschrijven om zelf in te boeken, dan geldt een ondergrens van twee miljoen kWh per kalenderjaar. Een huishouden laadt 3.000 tot 8.000 kWh per jaar. Je zou er eeuwen over doen.

Daarom is de rol van de inboekdienstverlener expliciet in de wet vastgelegd. Die mag namens jou inboeken, mits hij onder andere minimaal 200 machtigingen beheert en elke machtiging voor minimaal een heel kalenderjaar is getekend. De volledige spelregels staan in ons stuk over de Regeling energie vervoer.

Wat aggregeren oplost

Een aggregator doet precies wat het woord zegt: hij telt jouw 700 kg op bij die van duizenden anderen tot een lot van een miljoen kg of meer. Pas dán pas je in de standaardmarkt. Dezelfde partij regelt de inschrijving bij de NEa, de machtigingen, de audit en de verkoop.

Theoretisch kun je het allemaal zelf: inschrijven bij de NEa, een REV-rekening openen en kopers vinden die jouw lotmaat accepteren. In de praktijk werkt geen enkele koper met losse rijders, simpelweg omdat individuele volumes ver onder de marktdrempel liggen.

In het volgende deel: hoe de markt waarop die lots verhandeld worden er eigenlijk uitziet. Geen beurs, wel een ecosysteem.

Volgende in deze serie: Deel 4 • Geen beurs, wel een markt. Vorige: Deel 2 • Wie koopt ERE's.